ความแตกต่างหลักระหว่างท่อเกรดอาหารและเกรดยาอยู่ที่พื้นที่การใช้งาน คุณสมบัติของวัสดุ มาตรฐานสุขอนามัย และสถานการณ์การใช้งาน:

พื้นที่การใช้งาน:ท่อเกรดอาหารส่วนใหญ่ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เครื่องดื่ม เภสัชกรรม และเครื่องสำอาง เพื่อให้มั่นใจในสุขอนามัย ความปลอดภัย และความเสถียรของคุณภาพของผลิตภัณฑ์ ในทางกลับกัน ท่อเกรดยาเน้นที่อุตสาหกรรมเภสัชกรรม ใช้สำหรับการส่งมอบและจัดการยา รวมถึงกระบวนการผลิตและการทำความสะอาดแบบปลอดเชื้อ

คุณสมบัติของวัสดุ:ท่อเกรดอาหารมักทำจากวัสดุที่ได้รับการรับรองจาก FDA มีคุณสมบัติทนต่ออุณหภูมิสูง ทนต่อการกัดกร่อน ไม่มีกลิ่น และทำความสะอาดง่าย ท่อซิลิโคนบ่มด้วยแพลตินัมมีความโปร่งใสสูง พื้นผิวเรียบ ระดับการยึดเกาะโปรตีนต่ำ และความเสี่ยงในการชะล้างต่ำ ทำให้เหมาะสำหรับการใช้งานด้านเภสัชกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพ ท่อสุขาภิบาลซิลิโคนที่ผ่านการบำบัดด้วยเปอร์ออกไซด์มีความสามารถในการอัดได้ทางกายภาพที่ดีเยี่ยม ทำให้เหมาะสำหรับปั๊ม Peristaltic ประหยัดค่าใช้จ่าย และมีอายุการใช้งานยาวนาน

มาตรฐานสุขอนามัย:ทั้งคู่มีข้อกำหนดด้านความปลอดภัยด้านสิ่งแวดล้อมและสุขอนามัยสูงมาก แต่ท่อเกรดยาอาจต้องเป็นไปตามมาตรฐานสุขอนามัยที่เข้มงวดกว่า เช่น การตรวจสอบให้แน่ใจว่าปริมาณโลหะหนักไม่เกินขีดจำกัด

สถานการณ์การใช้งาน:ท่อเกรดอาหารมีการใช้งานอย่างแพร่หลายในการขนส่งของเหลวและวัสดุ และกระบวนการบรรจุภัณฑ์อาหารในการแปรรูปอาหาร การผลิตเครื่องดื่ม และการแปรรูปผลิตภัณฑ์นม ท่อเกรดยาใช้ในกระบวนการส่งมอบและจัดการยา รวมถึงกระบวนการผลิตและการทำความสะอาดแบบปลอดเชื้อ

โดยสรุป แม้ว่าท่อเกรดอาหารและเกรดยาจะมีบางสิ่งที่คล้ายคลึงกัน แต่ก็มีความแตกต่างกันอย่างมากในด้านพื้นที่การใช้งาน คุณสมบัติของวัสดุ มาตรฐานสุขอนามัย และสถานการณ์การใช้งาน ควรเลือกประเภทท่อที่เหมาะสมตามข้อกำหนดการใช้งานและมาตรฐานสุขอนามัยเฉพาะ